Veiligheidshuis Zeeland

Het Veiligheidshuis Zeeland, opgericht in 2009, is de plaats waar de justitiële keten en de zorg- en welzijnsketen aan elkaar worden gekoppeld. Het doel van die koppeling is om op een zo effectief mogelijke manier criminaliteit, recidive en overlast tegen te gaan en daarmee de (sociale) veiligheid in Zeeland te verhogen. Uitgangspunt voor de samenwerking tussen de ketenpartners, die vooral gericht is op de complexe casussen, is het leveren van maatwerk, door voor elke in het Veiligheidshuis besproken casus een persoonsgerichte aanpak vast te stellen. De krachten van de verschillende partners worden gebundeld in een daadwerkelijke samenwerking en in een gezamenlijke betrokkenheid en verantwoordelijkheid. Er wordt regie gevoerd op een efficiënte samenwerking tussen organisaties, waardoor wordt voorkomen dat gezinnen benaderd worden door een veelvoud aan zorgverleners, die ieder uitsluitend hun eigen taak uitvoeren. Daarnaast wordt voorkomen dat organisaties langs elkaar heen werken of niet op de hoogte zijn van elkaars betrokkenheid bij een casus. Het zorgt voor afstemming van ieders activiteiten binnen een casus.

De doelstellingen van het Veiligheidshuis Zeeland zijn:

  • crimineel gedrag voorkomen;
  • recidive terugdringen;
  • een fysiek knooppunt tot stand brengen waar preventie, repressie en (na)zorg met elkaar verbonden worden;
  • veiligheid met zorg en welzijn koppelen, de samenwerking tussen de justitiële en zorg- en welzijnsketen verbeteren en daarmee de effectiviteit van de afzonderlijke instellingen verhogen;
  • de integraliteit van de werkwijze vergroten en daarmee de kwaliteit van de persoonsgebonden aanpak verhogen;
  • de primaire doelgroepen zoveel mogelijk aan het begin van de keten helpen, waarbij door middel van preventie getracht wordt de problematiek ‘klein’ te houden;
  • zwaardere, geïndiceerde zorg voorkomen.


Taakstelling
De omgeving waarin de Nederlandse veiligheidshuizen werken is link in beweging: gemeenten hebben nieuwe taken in het sociaal domein gekregen en belangrijke partners zijn aan het reorganiseren of vullen hun rol anders in. De veiligheidshuizen moeten opnieuw hun relatie bepalen tot sociale wijkteams, routeteams, jeugdbeschermingstafels, justitiële initiatieven zoals ZSM (Zo Snel, Samen, Slim, Samenlevingsgericht en Selectief Mogelijk: de afdoeningstafel voor veelvoorkomende criminaliteit, vanuit het OM te Breda) en de nieuwe Veilig Thuis-organisaties. Ook doen gemeenten, rijksoverheid en partners een beroep op veiligheidshuizen om meer aandacht te geven aan bepaalde doelgroepen en thema’s, zoals de aanpak van verwarde personen, de maatregel Inrichting Stelselmatige Daders (ISD-maatregel, wet uit 2014) en radicalisering. In opdracht van het ministerie van Veiligheid en Justitie heeft het Wetenschappelijk Onderzoeken Documentatiecentrum van dat ministerie onderzoek gedaan naar de ontwikkeling van veiligheidshuizen en de wijze waarop die invulling geven aan het Landelijk Kader Veiligheidshuizen (2013).

In opdracht van de Vereniging Nederlandse Gemeenten heeft de heer Frank Koen, oud-burgemeester Capelle aan den IJssel, een toekomstverkenning geschreven met aanbevelingen voor de verdere ontwikkeling.

De drie kerntaken van de veiligheidshuizen worden door hem als volgt omschreven:
1. het faciliteren en regisseren van overleg waarin complexe casuïstiek wordt besproken;
2. het functioneren als expertisecentrum voor multidisciplinaire (veiligheids) problematiek;
3. het functioneren als relevant informatieknooppunt.